In de huidige maatschappij stellen we een stijgende diversiteit van talen vast. Voor kinderen met gehoorverlies vormt de thuistaal de basis van hun taalontwikkeling.
95% van de kinderen met gehoorverlies wordt geboren in een gezin met goedhorende ouders . Het is aangeraden om het kind met gehoorverlies in de moedertaal van het gezin op te voeden. Concreet betekent dit dat dit bij 95% van deze kinderen, de gesproken thuistaal is. We geven bijgevolg het advies aan de ouders om hun kind op te voeden in de taal die ze het best beheersen.
Slechts 5% van de kinderen met gehoorverlies heeft dove ouders. De moedertaal van dove ouders kan gesproken of gebarentaal zijn. De ouders gebruiken het best de taal waarin ze het rijkste aanbod kunnen bieden. Bij ouders die gebarentaal gebruiken, wordt het kind dus best opgevoed met gebarentaal.
Kinderen met gebarentaal als moedertaal komen meestal niet in het reguliere onderwijs terecht.
Horende ouders wordt mogelijks gevraagd om naast hun gesproken moedertaal ook gebarentaal aan hun kind met gehoorverlies aan te bieden. Onderzoek wees echter uit dat horende ouders die gebarentaal als tweede of derde taal leren, niet verder komen dan het niveau van een vierjarige. Dit zorgt ervoor dat de kinderen geen rijk aanbod krijgen van deze gebarentaal en dat dit dus geen meerwaarde is op het vlak van taalontwikkeling op lange termijn.
‘Kinderen die naast gesproken taal ook gebarentaal gebruiken, doen het minder goed op het vlak van gesproken taal dan kinderen die enkel gesproken taal gebruiken.’ (Madell & Flexer, 2019)
De Smit, M., Franceus, J., Kerkhofs, K., & Vandaele, B. (2021). Gehoorverlies bij kinderen: handboek voor audiologen en logopedisten. Leuven: Acco.