Gehoorverlies kan aan één oor (unilateraal) of aan beide oren (bilateraal) voorkomen. De termen unilateraal en bilateraal komen uit de anatomie en betekenen letterlijk eenzijdig (uni-) of tweezijdig (bi-).
Op verschillende plaatsen in het oor of aan de gehoorzenuw kan er iets foutlopen, met gehoorverlies tot gevolg. De plaats waar het misgaat, bepaalt de aard van het gehoorverlies.
Als er iets mis is bij het buitenoor en/of middenoor, wordt dit een geleidingsverlies, transmissieverlies of conductief verlies genoemd. Is er iets mis met het binnenoor of de gehoorzenuw, dan wordt dat een perceptief of sensorineuraal verlies genoemd. Een combinatie van buiten- en/of middenoorproblemen met een binnenoorprobleem wordt een gemengd verlies genoemd. Als laatste kan de oorzaak van gehoorverlies ook in de hersenen liggen. Dit noemen we centraal gehoorverlies.
Bron: Cochlear
Naast de verschillen in aard van gehoorverlies wordt er ook een onderscheid in graad van gehoorverlies gemaakt. Een normaal gehoor ligt tussen 0 en 20 dBHL. Verliezen tussen 21 en 40 dBHL noemen we een licht gehoorverlies, tussen 41 en 70 dBHL een matig gehoorverlies, tussen 71 en 90 dBHL een ernstig gehoorverlies en tussen 91 en 119 dBHL een zeer ernstig gehoorverlies. Verliezen ≥ 120dB worden als totale doofheid/gehoorverlies gezien.
Hoormoeilijkheden per graad van gehoorverlies
- Goedhorend:
Geen moeite met het horen.
- Matig gehoorverlies:
Moeite met het horen en/of verstaan van spraak op een normaal niveau van luidheid. Ook via een telefoon op korte afstand in een rustige omgeving.
- Zeer ernstig gehoorverlies:
Moeite met het horen van het geluid van een motor of werkgereedschap. Nog wel enig spraakverstaan mogelijk in combinatie met spraakafzien*.
- Licht gehoorverlies:
Moeite met het horen en/of verstaan van zachte spraak en fluisterspraak, van spraak op grotere afstand en spraak in een lawaaiige omgeving.
- Ernstig gehoorverlies:
Moeite met het verstaan van luide spraak, het horen van sirenes en geluiden als het dichtslaan van een deur.
- Doofheid:
Geen spraakverstaan mogelijk op basis van enkel akoestische informatie.
Opmerking: deze hoormoeilijkheden mogen niet te letterlijk genomen worden. Iemand met bijvoorbeeld een matig gehoorverlies kan dezelfde moeilijkheden ervaren als een persoon met een ernstig gehoorverlies.
* Spraakafzien (in de volksmond ‘liplezen’ genoemd) is het aflezen van klanken van iemands mond gecombineerd met informatie uit non-verbale informatie zoals gezichtsuitdrukkingen en lichaamstaal. Spraakafzien wordt door slechthorenden gebruikt om de hoorbare informatie die ze missen aan te vullen.
- Bilateral. (z.j.). In Van Dale. Geraadpleegd op 12 april 2021 via http://www.vandale.nl/gratis-woordenboek/engels-nederlands/vertaling/bilateral#.YHQ8M-gzZAV
- Cochlear (z.j.). Vormen van gehoorverlies. Geraadpleegd op 8 april via http://www.cochlear.com/nl_be/home/understand/over-het-gehoor-en-gehoorverlies/what-is-hearing-loss-/types-of-hl
- Dirks, E. (Red.), De Vries, M. (Red.), & Uilenburg, N. (Red). (2013). Zo hoor ik: een kijkje in het leven van jonge kinderen met gehoorverlies. Koog aan de Zaan: Poiesz.
- Katholiek Onderwijs Vlaanderen (z.j.). Leerlingen met een auditieve beperking: basisinzichten. Geraadpleegd op 8 april via http://pro.katholiekonderwijs.vlaanderen/leerlingen-met-een-auditieve-beperking/basisinzichten
Spraakafzien. (z.j.). In Wikipedia. Geraadpleegd op 12 mei 2021 via http://nl.wikipedia.org/wiki/Spraakafzien
Unilateral. (z.j.). In Van Dale. Geraadpleegd op 12 april 2021 via http://www.vandale.be/gratis-woordenboek/engels-nederlands/vertaling/unilateral#.YHQ8EugzZAW